بهمن آبادخبر

چه آن ها که رفتند و آن ها که هستندچه آنان که فرهنگ هزار ساله ی اجدامان را پاس داشتند و چه آن هایی که از داشته هایمان حفاظت می کنندو سلام به نسل و فرزندان آنان که در کارهای عام المنفعه گام های مؤثر بر می دارند و خشت روی خشت می گذارند این عزیزان، فرزندان خودمان و از دل همین آب و خاک هستند که به نوعی کارهای نیمه تمام گذشتگان را تکمیل می کنند و دست به نو آوری هایی می زنند که اجداد حتی فکرش را هم نمی کردند نکوست کسانی که در راه آبادانی روستا دستی بر آتش دارند خدماتشان را بازگو کنند تا نسل فعلی وقتی د...

و سلام به مادران که با خمیر مایه عشق نان می پختندهمانگونه که اشاره شد ما وارثِ میراث هایی هستیم که شاید در غوغای شلوغیِ خبرهای راست و دروغ از این همه داشته ها بی خبریم و چون چشم هایمان پر شده از بی ارزشی ها ارزش ها را به درستی نمی بینیممیراث هایی مانند این همه کتاب و کتابخانه هاو سنت های حسنه ای که احسن بودندو بناهای مسکونی و تاریخی و معماری های بی بدیلو سردابه ها و حوض ها و آب انبارها و پل هاو این همه تکایا و حسینیه ها که گره خورده اند به عشق خاندان عصمت و طهارت (ع)و پذیرا شدن از این همه امام...

ما خواب بودیم که گفتن همه چی عوض شدهگفتن همه چیز در حال پیشرفته اگه اونایی که خواب هستن بیدار نشن و اونایی که نشسته اند بر نخیزند و اونایی که راه می روند ندوند نمی رسندگفتن پاشید که زمین و زمان پیشرفت کرده بدوید تا از قافله تمدن عقب نمانید از شما چه پنهان ما هم شال و کلاه کردیم و زدیم به جعده(جاده) و روستا رو ترک کردیمدویدیم و دویدیم راه ها را در نوردیدیم تا که به شهر رسیدیم پرسیدیم آیا ما که زودتر آمدیم متجدد هم شدیم؟ گفتن نه هنوز خیلی مونده یک مدت که در شهر بمانی شهری می شویهنوز خستگی در نکرده...

وقتی اقوام و همولایتی های شهری شده ام حسن و خوبی های شهر را بر می شمردند خواستم بگویم آن قدرها هم که فکر می کنید کلان شهر تعریف ندارد و شما نیز پیشرفت نکرده ایدخواستم بگویم بر خلاف تصور شما شهری ها ما روستائیان دایم در حال پیشرفت بوده و هستیم که با طیب خاطر و سعی وافر دسترنح خودمان را نوش جان می کنیمحتی برای تضمین سلامتی شان پیشنهادهایی داشتم ولی ترسیدم مطرح کنم چون می دانستم به دلیل دهاتی بودنم سخنم را نمی پذیرندمی خواستنم بگویم بندگان خدا از کوزه ی سفالی برای تصفیه ی آب استفاده کنید که هزار بر...

و نقل حکایت آموزندهقلم بنویس به یاد بهمن آبادنویس از آن همه صحرای آبادنویس از بهمن آباد شهر دیروزز احوالات انسان های دلسوزنویس از پاکی و صدق دل و جانکه یکجا بوده در قلبِ نیاکانچنین کردند خوبان را روایتکه بودند شاد در اوج رضایتزن و مرد همچو خواهر و برادرو مردان نیز بودند چون برادرهمه ناموس ها همچون امانتجوانان چشم و دل پاک و سلامتنه این آلودگی بر خواهری داشتنه او چشمان تیز بر خواهرش داشت نه بد چشم بود نه ظن و بد گمانیچه خوش بود دوره ی پیر و جوانیحال که قلم به سوی قناعت و پاکیزگی نگاه و شرم و حیا...

در بخش قبل اشاره کردیم؛کسی به گمان اینکه مرد روستایی چیزی نمی داندپرسید:عمو جان آرامش چیست؟ وقتی جواب جامع و جانانه ی پیر مرد روستایی را شنید دو باره از سواد او پرسید...پیر مرد در جواب گفت: به قول جناب ملا رحمت الله علیه انجام خیلی از اعمالِ انسان ها احتیاج به سواد نداردمن و شما می دانیم بد بد است و خوب خوبحال که سر صحبت مان وا شد من هم در حد خودم هر چه را شنیده ام برایت می گویم تا ببینی انجام خیلی از کارهای خوب سواد نمی خواهد مانند؛ بر داشتن سنگ از رهگذر مردم...در آغاز هر کار بسم الله گفتنبجا ...

اشاره شد کسی از مرد روستایی پرسید:عمو جان! آرامش چیست؟پیرمرد گفت:آرامش یعنی نخوردنِ غم و غصه ی فردای نیامده و دیروز از دست رفتههر کس باید آرامش را در درون خود بجوید؛اگر خواهان آرامش هستی هر گز آن را در بیرون از خودت جستجو مکن که پیدایش نمی کنی آرامش مانند چشمه و چاه آب است که باید از درون بجوشد آیا تا به حال چشمه ی جوشان آب گرم را دیده ای که خود به خود و بدون اینکه دست بشر دخالتی داشته با شد مدام می جوشد؟ و یا شنیده ای که می گویند:دل آرام گیرد به یاد خدا؟(الا به ذکر ا...) هرکس باید آرامش را در د...