سلام بر رمضان ماه بهار قرآن (11)

سلام بر رمضان ماه بهار قرآن (11)

طعم وداع تلخ است
پایانِ مهمانی و دیگر فرصتی نیست
دل کندن از این سفره کار راحتی نیست
در فرهنگ ما لحظه های وداع تلخ و جانسوز است اگر به زبان محلی نقل خاطرات کنم قدیمی ترها به یاد دارند اگر مهمان به ویژه فرزند یا یکی از اعضای خانواده قصد سفر می کرد همه ی اهل خانه مخصوصا" مادران ترانه های فراق و جدایی را با اشک و سوز و گداز زمزمه می کردند
جدایی تا نیفتد دوست قدر دوست کی داند؟
همانطور که تحمل درد فراق و هجران آسان نیست در مقابل، عشق و توصیف وصال نیز قابل توصیف نیست
وداع با رمضان
اکنون ما هستیم و درد هجران و جدایی و فراق و وداع با ماه رمضان، ماهی که روز و شبش با فضیلت ترین و بهترین و با برکت ترین و بهانه ای برای آمرزش گناهان است ماهی که نفس های مومنان حکم ثواب تسبیح را دارد.
با همه ی توصیفات و بهترین هایی که این ماه با خود دارد به روزهای پایانی رمضان رسیدیم به عبارتی دارلشفای رمضان برای یک سال تعطیل می شود تا رمضان دیگر چه کسی می تواند زنده بودن خود و اطرافیانش را تضمین کند؟چه بسیار کسانی که سال قبل کنار سفره افطارمان بودند ولی امسال در ملکوت اعلا هستند زهرای شهیده ی ما سال قبل برای امسال برنامه ریزی کرده بود که باید روزه بگیرد مدام می گفت من یک سال دیگه 9 سالم میشه و باید روزه بگیرم اما دست تقدیر و مشیت الهی این شد که همراه با حانیه و محمد علی و مادرش به دست شقی ترین و پست ترین جنایتکاران تاریخ که با هیچ حیوانی قابل قیاس نیستند معصومانه به شهادت برسند و سبکبال و سبکبار پرواز کنند و مورد استقبال فرشتگان قرار گیرند پس هیچکس ضامن یک لحظه ی دیگرش نیست.
سفره را جمع نکن آمده ام پشت درم
من همان بی سر و سامان شده خون جگرم
کسانی که خوابشان سنگین بود و در آخرین روزهای ماه مبارک بیدار شده اند و اکنون پشت درب شفاخانه ی رمضان اظهار پشیمانی می کنند نیز نومید نباشند که خداوند ارحم الراحمین است الهی العفو ...
ادامه دارد